در تاریخ ادبیات انگلیس ، شلی و بایرن به عقاب و مار مشهورند. اینان به جای گام برداشتن عادی ، بیشتر به ((جهیدن)) علاقه مند بودند ، جهیدنی که نظم موجود را برهم بزند. شلی آرمانخواهی هدفدار بود که طبیعت بشر را نیک و وضعیت موجود را غیر انسانی و روندی خلاف طبیعت بشر می دانست ؛ بایرن ، اما ، آشوبگری شکاک و لاادری بود که چندان به پاکی سرشت آدمی اعتقادی نداشت و گاه حتی اسیر پندار گناه موروثی در نهاد بشر نیز می شد . از این رو ، برنتن که طرفدار تئاتر ضد-منظر است با بر صحنه کشیدن این دو چهرهی عاصی و دو زن روشنفکر همراه آنان از ماده خامی استفاده می کند که در تاریخ به عنوان جریانی زنده مطرح بوده است. اردو زدن در بیرون از وضعیت موجود به قصد ایجاد دگرگونی در فرهنگ و تلقی های مردم ، اردو زدنی که خودش رویارویی دو بینش متفاوت شلی و بایرن نیز تلقی می شود . به عبارتی ، برنتن مارا به تماشای جدال عقاب و مار در این اردوی تبعیدی ها می برد.
-چهره ها: پرسی بیش شلی ماری شلی کلر کلر مونت جورج گوردن بایرن دکتر پولیدوری هریت وستبروک شبح او صدا
