نخستین اسطوره شکاف ، در ایران باستان زاده شد. ایزد زمان - زروان - پس از خلق گیتی ، هماهنگی گرداگردش را دریافت ، اما کمبود بسیار مهمی را احساس کرد - یک همراه که در این زیبایی با او سهیم شود. یک هزار سال ، برای آوردن پسری نیایش کرد، داستان نمی گوید به کدام درگاه نیایش کرد ، چرا که او قادر متعال بود ، پروردگار یگانه و اعلی ، هر چه بود نیایش کرد تا سرانجام باردار شد. اسطوره می گوید از نیایش آغازین خدای زمان ، نیکی(هورمزد) پدید آمد و از پشیمانی اش ، بدی (اهریمن) جفت همزاد هورمزد شد. پدر ، نگران، همه چیز را چنان نظم داد تا هورمزد پیش از برادرش از زهدان بیرون بیاید، تا اهریمن را از شررساندن به جهان باز دارد. اما، از آن جا که بدی چیره دست و تواناست ، اهریمن توانست به نیرنگی، پیش از هورمزد زاده شود و پیش از او ستارگان رخشان را ببیند. خدای زمان، برآشفت و تصمیم گرفت هورمزد را یاری کند ، پس زمان را کرانه مند کرد و نبرد میان هورمزد و اهریمن را در این زمان کرانه مند مقدر کرد. سپس هورمزد تصمیم گرفت در این نبرد برای خویش یارانی بیافریند، پس انسان را خلق کرد تا در پیروزی بر اهریمن یاری اش کند، تا اهریمن نتواند بر سراسر گیتی استیلا یابد. در اسطوره ایرانی ، انسان پدید آمد تا یار نیکی باشد، و سنت می گوید که نیکی سرانجام پیروز خواهد شد و .... نوع بشر از همان آغاز ، محکوم به حرکت در شکاف ابدی میان دو ضد است . هدف از این کتاب، پرداختن به این موضوع است و در بخش هایی از داستان ، از اساطیر چهارگوشه زمین یاری گرفته شده است. همواره دگرگونی های ژرف در دوره های زمانی کوتاه رخ می دهند. درست آنگاه که هیچ انتظارش را نداریم ، زندگی پیش روی ما مبارزه ای می نهد تا شهامت و اراده مان را برای دگرگونی بیازماید. از آن لحظه به بعد، حاصلی ندارد که وانمود کنیم چیزی رخ نداده است ،یا بهانه بیاوریم که هنوز آماده نیستیم ، این مبارزه منتظر ما نمی ماند، زندگی به پشت سر نمی نگرد، یک هفته فرصت زیادی است تا تصمیم بگیریم که سرنوشت خود را بپذیریم یا نه.
